Antiklimax lijdt aan een gebroken hart. We zoeken de scherven bijeen in Herzschmerz, waarin hartstocht en verlangens je om de oren vliegen. Een radicale bewerking van Goethe’s Het lijden van de jonge Werther – voor (un)happy singles, nieuwe geliefden én vijftigjaargetrouwden.
In Herzschmerz probeert theatermaker Elias zijn uit elkaar vallende voorstelling – én leven – te redden. Zijn bewerking van Werther veroorzaakte grote ophef nadat een tiener zichzelf van het leven beroofde. In de nasleep daarvan nodigt hij zijn oude vriendin Lucinde uit om auditie te doen voor de rol van Lotte, Werthers onbereikbare geliefde. Het wordt een absurde reünie, die meer en meer op Goethes verhaal begint te lijken. Niet in de laatste plaats omdat ook Lucindes verloofde is meegekomen…
Wat begint als een auditie, verandert in een romantische Bermudadriehoek. Ondertussen staat buiten de wereld in de fik. Is de romantiek hun redding uit de werkelijkheid? Of kan de werkelijkheid ons redden van de romantiek?
Trigger warning: deze voorstelling raakt aan onderwerpen als depressie en zelfmoord. Epilepsie: in de voorstelling wordt mogelijk gebruik gemaakt van stroboscopisch licht.
"Een verrukkelijk, lichtvoetig theatersprookje. Anderhalf uur postromantisch speel- en taalplezier."
"Een opmerkelijke mix van literatuur, levensvraagstukken, fantasie, taalvondsten. Een cadeautje vol energie en curieuze gebeurtenissen."
"Knap herschreven, virtuoos gespeeld ook."
Tekst en concept: Antiklimax
Regie: Koen van Seuren
Spel: David Westera, Mathieu Wijdeven, Pleun de Roode
Scenografie/kostuums: Caz Egelie
Lichtontwerp: Bogi Bakker
Dramaturgie: Luna Joosten
Techniek: Merijn Boers
Productieleiding: Annemarie Venema
Marketing: Veerle Gnodde
Fotografie: Niels “Knelis” Meijer
Coproducent: Grand Theatre Groningen
Posterdesign: Jesse Schaap/The Story So Far
Met bijdragen van: Gemeente Groningen, De Versterking, Fonds 21, e.a.
